Szczupak

Szczupak (nazwa łacińska: EsoxLucius, nazwa angielska: Pike) to drapieżna ryba słodkowodna z rodziny szczupakowatych. Jego zasięg występowania to największy naturalny zasięg dla ryb słodkowodnych. Można go spotkać głównie w rzekach i jeziorach strefy klimatu umiarkowanego w Europie, Ameryce Północnej oraz Azji. Szczupak z powodzeniem zamieszkuje wody zarówno płynące, jak i stojące. Występuje również w dopływach mórz: Bałtyckiego, Północnego, Czarnego, Kaspijskiego, Azowskiego oraz Jeziora Aralskiego.

Szczupak charakteryzuje się silnie wydłużonym ciałem oraz płetwą grzbietową, która położona jest daleko przy płetwie ogonowej. Ma szeroki otwór gębowy. Mówi się, że jego pysk przypomina kształt dzioba kaczki. Zarówno jego szczęki, jak i podniebienie oraz język są silnie uzębione. zęby szczupakaUbarwienie szczupaka zależy przede wszystkim od rodzaju wód, jakie zamieszkuje. Młode osobniki mają najczęściej kolor jasnozielony, lekko brązowy, lub srebrzysty, natomiast grzbiet dorosłego szczupaka może mieć zarówno kolor zielonkawy, jak i brązowy. Brzuch jest biały bądź lekko żółtawy. Ciało szczupaka pokrywają zwykle żółte plamy; dorosłe osobniki posiadają także nieregularne, ciemne plamy na płetwach.

Szczupak jest doskonale przystosowany do życia drapieżnika. Charakteryzuje się dużą szybkością. Na swoja ofiarę zwykle czyha, ukrywając się niemal bez ruchu między roślinami wodnymi – dlatego właśnie preferuje zbiorniki z dużą ilością roślinności.

Tarło szczupaka, w zależności od rodzaju zbiornika wodnego, może przypadać na okres od lutego do maja. Najczęściej jednak ma miejsce wiosną, w marcu i kwietniu, w temperaturze wody 2-5 stopni Celsjusza. Tarliska szczupaka mieszczą się zwykle na płytkich, zarośniętych partiach brzegowych zbiorników oraz zalanych łąkach, gdzie ich drobna ikra przytwierdzana jest do okolicznej roślinności. Okres wylęgania ikry wynosi zwykle od 10 do 30 dni.

Młode szczupaki szybko uczą się polowania. Od momentu, gdy osiągną długość ok. 4-5 cm, żywią się już wyłącznie rybami. Ich pierwszym pokarmem są zwykle larwy płoci, a następnie larwy innych ryb z rodziny karpiowatych, które akurat odbywają tarło. Dorosłe osobniki szczupaka potrafią atakować całe ławice. Mogą również polować na drobne ptaki wodne i owady, a także pożywiać się niewielkimi zwierzętami lądowymi, które dostały się do wody (ich ofiarą padają m.in. gryzonie oraz żaby). Po schwytaniu ofiary szczupak stara się skonsumować ją od strony głowy, co przy silnym układzie uzębienia sprawia, że szanse na ewentualną ucieczkę są zwykle bardzo niewielkie.

Średni okaz dorosłego szczupaka ma od 50 do 80 cm długości, a jego waga mieści się w granicach 2,5-5 kg.

Okres ochronny szczupaka: od 1 stycznia do 30 kwietnia.

Wymiar ochronny: do 50 cm.

Rekord Polski: 24,10 kg, 130 cm.