Sandacz

Sandacz (nazwa łacińska: Sander lucioperca, nazwa angielska: Zander) – ryba z rodziny okoniowatych. Żyje w wodzie słodkiej – głównie w rzekach nizinnych, jeziorach, wyrobiskach oraz dużych akwenach zaporowych (zwłaszcza tych o twardym, kamienistym, piaszczystym lub żwirowym dnie, z mętną wodą) oraz w strefach przybrzeżnych Bałtyku. Występuje przede wszystkim w Europie (poza Półwyspem Apenińskim i północną częścią Skandynawii), chociaż jego obecność w zachodniej części kontynentu to w dużej mierze efekt sztucznego zarybiania. Unika zbiorników charakteryzujących się bujną roślinnością.

Młode osobniki jedzą plankton oraz narybek innych gatunków, dorosły sandacz żywi się głównie drobnymi rybami, np. takimi jak ukleje, kiełbie czy stynki, niekiedy także larwami owadów. Jest to ściśle powiązane z jego budową anatomiczną, a konkretnie – ze stosunkowo wąskim gardłem. Jego otwór gębowy jest z kolei dość szeroki, a uzębienie nierówne (obok dużych zębów służących do chwytania występują malutkie ząbki). Długość ciała sandacza nie przekracza 130 cm (standardowo mieści się w przedziale 40-70 cm), a waga nie osiąga z reguły – 10 kg. Tułów jest podłużny, nieco spłaszczony bocznie. Wzdłuż niego znajduje się 55-77 łusek grzebykowych. Grzbiet sandacza ma kolor szarozielony, boki są zdecydowanie jaśniejsze, a brzuch – biały.sandacz

Sandacz w ciągu dnia jest mało aktywny. Stroni od towarzystwa innych ryb (unika szczególnie szczupaków, które mają podobne upodobania żywieniowe) i przebywa głównie blisko dna. W godzinach wieczornych i nocnych podpływa bliżej powierzchni. Świetnie widzi w ciemności.

Wędkarze nie bez przyczyny nazywają sandacza przebiegłą rybą. Specyfika miejsc, w których przebywa powoduje, że złowienie go nie jest proste. Dodatkowo, ryba może zaskoczyć swoją aktywnością w najmniej oczekiwanym momencie, lub – wręcz przeciwnie – nie wykazywać chęci do zaatakowania przynęty. Zdarzają się też delikatne, niemal niewyczuwalne brania, których nie da się zaciąć. Po zacięciu sandacz będzie próbował za wszelką cenę kierować się w stronę dna. Najlepiej łowić go późnym wieczorem albo nad ranem, chociaż nie zawsze jest to regułą.

Rodzaj przynęty na sandacza musi zostać prawidłowo dobrany do rodzaju zbiornika, w którym łowimy oraz pory roku (powiązanej z poziomem intensywności żerowania sandacza).Do najchętniej używanych należą koguty (najlepiej w jaskrawych kolorach), rippery imitujące małe rybki, którymi żywi się sandacz, kopyta. Mało aktywne sandacze powinny brać na jaskółki w metodzie drop shot.

Tarło sandacza trwa od kwietnia do końca maja. Samce budują gniazda w skupiskach gałęzi lub kamieni w wodzie, której głębokość nie przekracza najczęściej 1 metra, a temperatura waha się w przedziale 13-15 stopni Celsjusza. Samica jednorazowo składa w gnieździe około 250 tysięcy jaj, a samiec pilnuje złożonej ikry. Małe rybki mogą zacząć wykluwać się już po upływie pięciu dni.

Okres ochronny sandacza: trwa od 1 stycznia do 31 maja.

Wymiar ochronny: do 50 cm.

Rekord polski: 15,60 kg, 109,00 cm.